Zoals gewoonlijk konden wij op 11 november rekenen op een mooie groep deelnemers: met 44 aan de start aan de kerk van Opbrakel waar we kort werden ingelicht over het ontstaan van Opbrakel en enkele bezienswaardigheden: de aankondiging dat we onderweg zelfs een naturistencamping zouden zien bleek enkelen te doen watertanden…
Al vlug bleek dat Opbrakel de naam van zich te bevinden in de Vlaamse Ardennen alle eer aan te doen met enkele nijdige hellingen maar met een mooie natuurpracht. We hielden eventjes halt aan Hof te Wolfskerke, een cijnshoeve uit de twaalfde eeuw met een rond 1783 een aangebouwde hoge schouw die deed denken aan een brouwerij of dergelijke maar bleek een industriële verwarmde kippenkwekerij te zijn. Ook zagen we de contouren van het Mullenskasteel, genoemd naar de rijke familie Mulle (die als aanvulling van haar naam de ter Schueren kreeg als adellijke titel) die dit kasteel rond die periode liet bouwen en dat thans bewoond wordt door kunstenaar Jan Fabre: de man van de reuzeschildpad in Nieuwpoort, het plafond van het koninklijk kasteel of de man die de wolken meet – beeld te zien langs de E40.
Dan volgde de Ijskelderweg: een ware kuitenbijter met kasseien uit lang vervlogen tijden maar gelukkig wachtte boven koffie en taart. Het tweede deel was veel gemakkelijker en een tweede stop met een licht jenevertje zorgde ervoor dat iedereen gemakkelijk de eindmeet haalde na 9,9 km. Wij sloten af bij De Valk waar Joris met zijn equipe zorgde voor een zeer smakelijk einde van deze jaarlijkse activiteit.
Met frisse benen en een goeie dosis enthousiasme vertrokken we met 13 vanuit Zemst. De zon zat mee, de wind gelukkig niet té hard, en de sfeer?
Die zat meteen op kop.
We volgden de Zenne alsof het ons privéfietspad was.
Mooie uitzichten, vrolijke babbels, kortom, ideaal fietsweer.
Na flink wat kilometers vonden we de perfecte pitstop: de Mechelse Markt. Tafeltje moest binnen, ietsje te koud voor het terras.
Lekker eten voor ons, en een vleugje vakantiegevoel. De benen blij, de buik nóg blijer.
Na de lunch trapten we verder langs de Dijle, die ons zachtjes terug leidde richting Zemst.
Daar waar Zenne en Dijle elkaar ontmoeten, passeerden we het legendarische Zennegat.
De teller stopte op een trotse 54 km.
“54 km? Het voelde als 53… behalve de laatste!”
Een dag vol zon, waterwegen, goed gezelschap en lekker eten.
Kortom: de perfecte mix voor een geslaagde fietsuitstap.
Zondag 10 augustus: een stralende zonovergoten dag en dus ideaal weer om de start te nemen van de derde editie van VELO MUSIQUE een samenwerking van Davidsfonds Zottegem onder de inspirerende leiding van Danny De Looze en Cultuursmakers Zottegem, Ferm Velzeke en Sint Goriks Kring als vaste verenigingen, aangevuld voor deze editie met de Letterhoutemse Toneelgroep, Davidsfonds Oosterzele, Cultuursmakers Land van Rode en Ferm Balegem
Deze intensieve samenwerking is dan ook noodzakelijk voor een degelijk groots evenement: waar het eerste jaar 285 deelnemers waren zijn er dit jaar liefst 515 deelnemers aan de start.
De editie 2025 reed eerst naar Sint Lievens Houtem waar op de markt onder de overdekte hal optreden was van Con Animo, een koninklijk harmonie uit Oosterzele die dit jaar ook op de Gentse feesten mocht optreden.
Van daar reden wij naar een onbekende parel: het kasteel Smissenbroek in Oosterzele waar aan de rand van de vijver The Mighty Black Camel Blues Band optrad: zanger Kobe Symoens met de ruige stem van Joe Cocker eindigde ooit als tweede in het VTM programma The Voice.
Helemaal anders ging het er aan toe in Bottelare ,waar Sint Goriks Kring het publiek mocht verwelkomen,en organist Herman De Mil in de kerk heerlijke muziek van onder andere The Beatles, The Animals en de Stones uit zijn kerkorgel toverde.
Een andere verrassing was de tuin van het Gemeenschapscentrum De Ganck in Moortsele met het Velzeeks saxensemble: een topgroep die heel wat succes oogste.
Via de fietssnelweg ging het terug naar Zottegem met op de Markt optreden van Les peti belles (wat een charme en wat een prachtige stemmen) en voor de hongerigen varken aan het spit.
De reactie waren unaniem positief en spraken van een topeditie en een uniek samenwerkingsverband van verenigingen.
Voor wie het traject nog eens wil overdoen:https://www.routeyou.com/nl-be/route/view/16238992
zie ook: www.vélomusique.be
Voor de derde keer, terug een topeditie.
Zeer mooi parcours langs rustige wegen.
Schitterende locaties voor de muzikale optredens. Afwisselende genres muziek, maar steeds zeer genietbaar.
En dan, voor derde keer, schitterend weer.
Kortom een prachtorganisatie, PROFICIAT. Doe zo voort.
Het gaat echt crescendo. En de weergoden zijn jullie ook goed gezind. Bedankt voor de organisatie en tot volgend jaar. Is genoteerd.
Proficiat aan de ganse organisatie! We hebben genoten van de prachtige fietstocht en de muzikale beleving. Op naar de volgend editie in 2026.
Goed georganiseerd, het weer schitterend, de fietstochten verfrissend, de stopplaatsen prachtig en de muziek hemels. Prachtig, bedankt en doe zo voort!
Op zaterdag 14 juni brachten Sigrid en Veerle Den Trottoir voor leden van SGK en sympathisanten. Deze opvoering was de afsluiter na een tournee van meer dan 30 opvoeringen en meer dan 600 kijkers in huiskamers en zalen. Een volle zaal mocht meegenieten van het verhaal van twee straatmadeliefjes, Emmy en Jenny. Ze brachten ons de harde realiteit van het straatleven, maar ze vertrouwden elkaar en het publiek ook hun geheimen, hun verlangens en hun dromen toe. Grappig, warm en soms ook triest. Dit alles werd in goede banen geleid door Sven De Rom, die ook bij onze vereniging al regisseerde en roadies Patrick en Ilona.
Op 24 mei vond het meeslepende moordspel Calvariemoord plaats en werd het normaal zo rustige decor van de Calvarieberg omgetoverd tot een heuse crime scène. Een unieke ervaring waarbij 33 speurploegen zich vier uur lang vastbeten in een fictieve moordzaak rond een mysterieuze gebeurtenis aan de Calvarieberg.
De deelnemers doken in een zorgvuldig opgebouwde intrige, gewapend met meer dan 45 documenten: kantschriften, uitgebreide moraliteitsonderzoeken, gedetailleerde ondervragingen van verdachten, PV’s van de politie, bewakingscamerabeelden, enz.
Elke ploeg ging methodisch te werk, combineerde aanwijzingen, stelde hypothesen op en trachtte de ware toedracht van de misdaad te ontrafelen. Terwijl het mysterie zich laag per laag ontvouwde, liep de spanning op. Verdachten werden zorgvuldig geanalyseerd en motieven gefileerd.
Om 23.00u verzamelden de teams zich in een muisstille zaal. De sfeer was geladen toen de politiecommissaris het podium betrad voor de officiële bekendmaking van de dader. De zaal hield de adem in toen de ware toedracht onthuld werd – een wending die velen verraste en voor anderen de puzzelstukken perfect in elkaar deed vallen.
Of er nu gewonnen werd of niet, Calvariemoord was een hit. Eén groot spel vol hersenkrakers en speurwerk.
En geef toe… wie droomt er nu niet van om ooit eens luid te kunnen roepen:
“Aha! Ik wist het!”
Met de zon als metgezel en de klanken van de Paasfoor als begeleiding gingen 33 leden op bezoek in Oudenaarde onder leiding van regiogids Danny Delooze. Wie Danny kent weet dat het geen saaie bedoening wordt maar een namiddag met – af en toe pikante – weetjes en een kwinkslag over de roemrijke geschiedenis van Oudenaarde. Na een algemene situatieschets wees hij ons op de details van het mooie stadhuis met verhalen over Hanske de krijger en het Salomonsoordeel. We maakten ook van de gelegenheid gebruik om een tentoonstelling te doorlopen in het voormalig klooster van de zuster Bernardinnen, een kloosterorde waar alleen rijke adellijke vrouwen werden toegelaten. Onze tocht ging verder naar het begijnhof om verder langs de Schelde het huis van Lalaing waar de basis gelegd werd van een affaire tussen keizer Karel en Johanna Van Der Gheynst, de dienstmeid en wat uitmondde in de geboorte van Margareta van Parma. We hadden ook aandacht voor de Gevaertwijk, met de huizen voor de arbeiders. We konden verder genieten van een passage door de volkstuintjes en een blik op het Liedtspark om te eindigen op het Tacambaroplein met het standbeeld van “keizerin” Charlotte. Het werd opgericht ter nagedachtenis van enkele tientallen Oudenaardse vrijwilligers die omkwamen in het Mexicaanse avontuur van Maximiliaan van Habsburg en Charlotte van België (dochter van Leopold I) :zij kregen als huwelijksgeschenk Mexico maar dat liep faliekant af. Tijd om al die weetjes door te spoelen in het Huis van Parma met een dikke merci aan gids Danny.
Op 29 maart was het verzamelen geblazen in Ronse op de Oude Baan waar we verwelkomd werden door een van de twee gidsen die ons de ganse dag zouden begeleiden op onze ontdekkingstocht van Ronse.
In de voormiddag stond een bezoek aan Villa Madonna op het programma: een statige villa gebouwd door de plaatselijke vrederechter. Onze ogen vielen open bij de prachtige inrichting en de mooie materialen die toen gebruikt werden. De nog steeds bewoonde villa is in feite een echt museum waar men zich kan vergapen aan de luxe van het gebouw en het omliggend park.
Na een heerlijke lunch in restaurant Chopin op de Markt ging het naar de crypte onder de kerk – inmiddels basiliek – die de grootste van West-Europa is.
Verder konden wij de basiliek binnen die pas enkele weken terug open is na een jarenlange restauratie die het gebouw in al zijn glorie herstelt.
Wij brachten ook bezoek aan Dokkers, een van onze toneelsponsors, uiteraard met een proevertje.
Eindigen deden wij in het textielmuseum waar we uitleg kregen over de werking en de evolutie van de weefgetouwen. Hoog tijd daarna om de dorstigen te laven.
Wij leerden Ronse kennen als een uiterst propere stad waar heel wat te beleven valt, met bijzondere dank aan ons bestuurslid Alain die nog steeds oneindig fier is op “zijn” stad.
.jpg?etag=%2239e6a-67eeb390%22&sourceContentType=image%2Fjpeg&ignoreAspectRatio&resize=266%2B200&quality=85)
Op 27 februari woonden wij de voorstelling bij van Alleen verbeelding geschreven en gespeeld door Michael De Cocq, thans artistiek directeur van KVS Brussel.
Alleen verbeelding is een voorstelling gebaseerd op het gelijknamige boek van deze auteur. Michael De Cock nam ons mee in de vraag Kan kunst de wereld redden? En hoe dan?
En wat zouden wij zijn zonder verbeelding?
Die verbeelding heeft Michael De Cock meer als voldoende als hij ons meeneemt naar de back stage van Tomorrowland waar hij Paris Hilton ontmoet in de toiletten en hij zich voorstelt als theaterdirecteur. Paris Hilton wil absoluut zijn theater zien waarop ze met een golfkarretje van Boom naar Brussel rijden, recht de coulissen van KVS in.
Dan volgt een tocht door de ondergrondse gang naar het tweede gebouw van de KVS en het kostuumatelier om te eindigen op het dak van de KVS waar de concierge hem betrapt met Paris Hilton.
Ondertussen citeert Michael De Cock een aantal bekende auteurs en gedichten en laat hij zelfs iemand uit het publiek op het podium komen om een gedicht voor te dragen.
Hoedje af voor deze fantastische woordkunstenaar!
In januari vond de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie van onze vereniging plaats in het O.C. Het werd een sfeervol en geslaagd samenkomen om het nieuwe jaar feestelijk in te zetten.
Bij aankomst werd iedereen verwelkomd met een glaasje sprankelende bubbels, waarmee we gezamenlijk een toost uitbrachten op een voorspoedig en gezellig nieuw jaar.
Ook konden we genieten van een selectie heerlijke hapjes. De verzorgde catering viel bij iedereen in de smaak en zorgde voor een extra feestelijke toets.
We danken alle aanwezigen voor hun komst en kijken uit naar een nieuw jaar vol activiteiten binnen St-Gorikskring!
