Wie er niet bij kon zijn, kan achteraf mee genieten: we delen verslagen, foto’s en sfeerbeelden. Ideaal om herinneringen te bewaren en nieuwe leden te laten proeven van onze vibe.
Sint-Goriks-Kring is een culturele vereniging in Zottegem waar theaterliefhebbers elkaar ook naast het podium vinden. Onze sociale activiteiten houden de groep warm, creatief en verbonden — van gezellige uitstapjes tot tradities zoals de Kringeling.
De Kringeling is voor velen hét moment waarop wandelen, proeven en bijpraten samenkomen. Verwacht een ontspannen tocht, lekkere stops en veel “amai, hoe is’t?” onderweg.
Van een informele babbelavond tot een verrassend initiatief: we doen graag dingen die mensen samenbrengen. Theater draait tenslotte niet alleen om het stuk, maar ook om de kring eromheen. Af en toe trekken we eropuit: inspiratie opdoen, cultuur opsnuiven, of gewoon samen op ontdekking gaan in Oost-Vlaanderen (en soms daarbuiten).
Op 11 juni bracht Sandra Pirrera (klinisch psychologe) voor 43 aanwezigen haar interessante lezing over slaap. Sandra vertelde ons op een boeiende manier hoe slaap door je leven evolueert en hoe je door de jaren heen toch goed kan blijven slapen.
De tips voor een betere nachtrust inspireerden de slechte slapers onder de aanwezigen.
Op 24 april trok de St-Gorikskring richting Distillerij Braeckman voor een leerrijk én smaakvol bedrijfsbezoek. Al van bij aankomst hing er een fijne, licht nieuwsgierige sfeer: we waren duidelijk klaar om ons onder te dompelen in de wereld van ambacht en aroma’s.
Tijdens de rondleiding kregen we een boeiende en deskundige uitleg over het volledige distillatieproces. Van graankorrel tot glas: elk stadium werd helder toegelicht, met hier en daar een anekdote die het geheel extra kleur gaf. Vooral de passie en vakkennis van de gids werkten aanstekelijk – je kon bijna proeven hoeveel toewijding er in elke fles kruipt.
Een absoluut hoogtepunt was het luik rond de rijping van de whiskey. We ontdekten hoe verschillende houten vaten – elk met hun eigen karakter – subtiele maar bepalende invloeden hebben op smaak, geur en kleur. Het werd al snel duidelijk dat geduld hier niet alleen een schone deugd is, maar een essentieel ingrediënt.
Na al dat theoretisch lekkers volgde gelukkig ook de praktijk: een uitgebreide en bijzonder gesmaakte tasting. We proefden onder andere een verfijnde graanjenever, een frisse gin, een karaktervolle whisky en enkele verrassende cocktails. De meningen waren verdeeld (zoals het hoort), maar één ding stond vast: er zat voor iedereen wel een favoriet tussen.
Santé!
Met het maximum toegelaten deelnemers (24) trokken we op 21 maart naar de Munt, bekroond in 2025 tot beste operahuis ter wereld. We werden er ontvangen door een super enthousiaste Ann-Sophie, zelf een der solisten van onder andere De Munt.
In de voormiddag dwaalden we door de eindeloze gangen en bewonderden er de fraai gerenoveerde inkom en uiteraard de grote zaal met 1100 plaatsen maar er was ook een bezoek aan de koninklijke loge en de foyer.
Na een smakelijke lunch bezochten we aan de overkant van De Munt de ateliers waar onze mond letterlijk openviel: alles maar dan ook letterlijk alles wordt hier gemaakt en bewaard: de decorstukken (die met een lift van 17 meter en via een ondergrondse verbinding rechtstreeks op het podium van De Munt worden gebracht), de kostuums, de attributen, de pruiken ( voor elke productie wordt voor elke solist een op maat gemaakte pruik gemaakt), de schoenen enz tot een eigen smederij en ververij, maar ook repetitieruimtes (waaronder een zaal waar ook 300 toeschouwers terecht kunnen).
Omdat het gebouw 20 000 vierkante meter telt konden we niet alles bezoeken maar konden we begrijpen waar het budget van 40 miljoen naar toe gaat ( zeer bescheiden naar internationale normen).
Binnenkort staat een nieuwe wereldpremière gepland (Medusa) en wij mochten al een blik werpen op de indrukwekkende decorstukken. In alle opzichten een geslaagde uitstap!
Met een omvangrijke groep van 41 leden kregen wij een absolute primeur: op een week voor carnaval mochten wij met twee gidsen de Carnavalswerkhallen bezoeken. Het is de werkplaats van het overgrote deel van de 69 carnavalsgroepen die Aalst rijk is en kregen wij een beeld van de bijna afgewerkte wagens en meteen van het technisch en creatief vernuft.
Wij vernamen ook dat de stad heel wat opleidingen aanbiedt ( zelfs een stik en naaiatelier) maar ook dat de groepen het jaar rond activiteiten organiseren om het financieel haalbaar te houden. Het resultaat van al die inspanningen is fenomenaal!
Op de middag kregen wij een uitgebreide lunch in Filetpurken: ook een aanrader!
Na de middag namen de gidsen ons mee voor een ludieke dialectwandeling waarbij wij heel wat te weten kwamen over Aalst. Kortom een boeiende en leerzame dag met heel veel dank aan de gidsen voor de plezante manier om ons vertrouwd te maken met Aalst.
Dit jaar mochten wij maar liefst 59 deelnemers verwelkomen, een opkomst die al geruime tijd niet meer werd genoteerd en die bijdroeg aan een bijzonder geslaagde en sfeervolle bijeenkomst.
Bij aankomst werd iedereen ontvangen met een glaasje sprankelende bubbels, waarmee gezamenlijk werd getoost op een voorspoedig nieuw jaar.
Ook werd er genoten van een selectie verzorgde en smakelijke hapjes, Wij danken alle aanwezigen voor hun komst en betrokkenheid en kijken met vertrouwen uit naar een nieuw jaar vol activiteiten.
Op zaterdag 20 december mochten we een der laatste van 65 voorstellingen bijwonen van een der beste toneelstukken van Vlaanderen van de hand van Walter Vanden Broeck.
Het verhaal speelt rond de familie De Bruicker en de staking van Veille Montagne in Balen. In De Standaard verscheen een kritiek omdat het stuk niet werd geactualiseerd wat een lawine van tegengestelde reacties teweegbracht want het zou totaal ongepast zijn om dit niet in zijn tijdscontext te spelen. Om het met de reactie van regisseur Stanny Crets te stellen: het publiek zit niet te wachten op Groenten uit Gaza.
Het was eventjes wennen aan het Kempens accent maar daarna was het genieten van heerlijke acteerprestaties.
Topvoorstelling!
Zoals gewoonlijk konden wij op 11 november rekenen op een mooie groep deelnemers: met 44 aan de start aan de kerk van Opbrakel waar we kort werden ingelicht over het ontstaan van Opbrakel en enkele bezienswaardigheden: de aankondiging dat we onderweg zelfs een naturistencamping zouden zien bleek enkelen te doen watertanden…
Al vlug bleek dat Opbrakel de naam van zich te bevinden in de Vlaamse Ardennen alle eer aan te doen met enkele nijdige hellingen maar met een mooie natuurpracht. We hielden eventjes halt aan Hof te Wolfskerke, een cijnshoeve uit de twaalfde eeuw met een rond 1783 een aangebouwde hoge schouw die deed denken aan een brouwerij of dergelijke maar bleek een industriële verwarmde kippenkwekerij te zijn. Ook zagen we de contouren van het Mullenskasteel, genoemd naar de rijke familie Mulle (die als aanvulling van haar naam de ter Schueren kreeg als adellijke titel) die dit kasteel rond die periode liet bouwen en dat thans bewoond wordt door kunstenaar Jan Fabre: de man van de reuzeschildpad in Nieuwpoort, het plafond van het koninklijk kasteel of de man die de wolken meet – beeld te zien langs de E40.
Dan volgde de Ijskelderweg: een ware kuitenbijter met kasseien uit lang vervlogen tijden maar gelukkig wachtte boven koffie en taart. Het tweede deel was veel gemakkelijker en een tweede stop met een licht jenevertje zorgde ervoor dat iedereen gemakkelijk de eindmeet haalde na 9,9 km. Wij sloten af bij De Valk waar Joris met zijn equipe zorgde voor een zeer smakelijk einde van deze jaarlijkse activiteit.
Met frisse benen en een goeie dosis enthousiasme vertrokken we met 13 vanuit Zemst. De zon zat mee, de wind gelukkig niet té hard, en de sfeer? Die zat meteen op kop. We volgden de Zenne alsof het ons privéfietspad was. Mooie uitzichten, vrolijke babbels, kortom, ideaal fietsweer.
Na flink wat kilometers vonden we de perfecte pitstop: de Mechelse Markt. Tafeltje moest binnen, ietsje te koud voor het terras. Lekker eten voor ons, en een vleugje vakantiegevoel. De benen blij, de buik nóg blijer.
Na de lunch trapten we verder langs de Dijle, die ons zachtjes terug leidde richting Zemst. Daar waar Zenne en Dijle elkaar ontmoeten, passeerden we het legendarische Zennegat. De teller stopte op een trotse 54 km.
“54 km? Het voelde als 53… behalve de laatste!”
Een dag vol zon, waterwegen, goed gezelschap en lekker eten. Kortom: de perfecte mix voor een geslaagde fietsuitstap.
Zondag 10 augustus: een stralende zonovergoten dag en dus ideaal weer om de start te nemen van de derde editie van VELO MUSIQUE een samenwerking van Davidsfonds Zottegem onder de inspirerende leiding van Danny De Looze en Cultuursmakers Zottegem, Ferm Velzeke en Sint Goriks Kring als vaste verenigingen, aangevuld voor deze editie met de Letterhoutemse Toneelgroep, Davidsfonds Oosterzele, Cultuursmakers Land van Rode en Ferm Balegem
Deze intensieve samenwerking is dan ook noodzakelijk voor een degelijk groots evenement: waar het eerste jaar 285 deelnemers waren zijn er dit jaar liefst 515 deelnemers aan de start.
De editie 2025 reed eerst naar Sint Lievens Houtem waar op de markt onder de overdekte hal optreden was van Con Animo, een koninklijk harmonie uit Oosterzele die dit jaar ook op de Gentse feesten mocht optreden.
Van daar reden wij naar een onbekende parel: het kasteel Smissenbroek in Oosterzele waar aan de rand van de vijver The Mighty Black Camel Blues Band optrad: zanger Kobe Symoens met de ruige stem van Joe Cocker eindigde ooit als tweede in het VTM programma The Voice.
Helemaal anders ging het er aan toe in Bottelare ,waar Sint Goriks Kring het publiek mocht verwelkomen,en organist Herman De Mil in de kerk heerlijke muziek van onder andere The Beatles, The Animals en de Stones uit zijn kerkorgel toverde.
Een andere verrassing was de tuin van het Gemeenschapscentrum De Ganck in Moortsele met het Velzeeks saxensemble: een topgroep die heel wat succes oogste.
Via de fietssnelweg ging het terug naar Zottegem met op de Markt optreden van Les peti belles (wat een charme en wat een prachtige stemmen) en voor de hongerigen varken aan het spit.
De reactie waren unaniem positief en spraken van een topeditie en een uniek samenwerkingsverband van verenigingen.
Voor de derde keer, terug een topeditie. Zeer mooi parcours langs rustige wegen. Schitterende locaties voor de muzikale optredens. Afwisselende genres muziek, maar steeds zeer genietbaar.
En dan, voor derde keer, schitterend weer.
Kortom een prachtorganisatie, PROFICIAT. Doe zo voort.
Het gaat echt crescendo. En de weergoden zijn jullie ook goed gezind. Bedankt voor de organisatie en tot volgend jaar. Is genoteerd.
Proficiat aan de ganse organisatie! We hebben genoten van de prachtige fietstocht en de muzikale beleving. Op naar de volgend editie in 2026.
Goed georganiseerd, het weer schitterend, de fietstochten verfrissend, de stopplaatsen prachtig en de muziek hemels. Prachtig, bedankt en doe zo voort!
Voor wie het traject nog eens wil overdoen: https://www.routeyou.com/nl-be/route/view/16238992
zie ook: www.vélomusique.be
Op zaterdag 14 juni brachten Sigrid en Veerle Den Trottoir voor leden van SGK en sympathisanten. Deze opvoering was de afsluiter na een tournee van meer dan 30 opvoeringen en meer dan 600 kijkers in huiskamers en zalen. Een volle zaal mocht meegenieten van het verhaal van twee straatmadeliefjes, Emmy en Jenny. Ze brachten ons de harde realiteit van het straatleven, maar ze vertrouwden elkaar en het publiek ook hun geheimen, hun verlangens en hun dromen toe. Grappig, warm en soms ook triest. Dit alles werd in goede banen geleid door Sven De Rom, die ook bij onze vereniging al regisseerde en roadies Patrick en Ilona.
Op 24 mei vond het meeslepende moordspel Calvariemoord plaats en werd het normaal zo rustige decor van de Calvarieberg omgetoverd tot een heuse crime scène. Een unieke ervaring waarbij 33 speurploegen zich vier uur lang vastbeten in een fictieve moordzaak rond een mysterieuze gebeurtenis aan de Calvarieberg.
De deelnemers doken in een zorgvuldig opgebouwde intrige, gewapend met meer dan 45 documenten: kantschriften, uitgebreide moraliteitsonderzoeken, gedetailleerde ondervragingen van verdachten, PV’s van de politie, bewakingscamerabeelden, enz.
Elke ploeg ging methodisch te werk, combineerde aanwijzingen, stelde hypothesen op en trachtte de ware toedracht van de misdaad te ontrafelen. Terwijl het mysterie zich laag per laag ontvouwde, liep de spanning op. Verdachten werden zorgvuldig geanalyseerd en motieven gefileerd.
Om 23.00u verzamelden de teams zich in een muisstille zaal. De sfeer was geladen toen de politiecommissaris het podium betrad voor de officiële bekendmaking van de dader. De zaal hield de adem in toen de ware toedracht onthuld werd – een wending die velen verraste en voor anderen de puzzelstukken perfect in elkaar deed vallen.
Of er nu gewonnen werd of niet, Calvariemoord was een hit. Eén groot spel vol hersenkrakers en speurwerk.
En geef toe… wie droomt er nu niet van om ooit eens luid te kunnen roepen:
“Aha! Ik wist het!”
Een zonovergoten editie
Traditiegetrouw ging op 1 mei een nieuwe KRINGELING van start: een culinaire wandeltocht vertrekkende van het Ontmoetingscentrum van Sint Goriks. Opvallend: het super weer zorgde ervoor dat heel wat deelnemers per fiets toekwamen. Bij de startplaats werden de deelnemers vanaf 10 uur reeds verwend met koffie en een koffiekoek. De wandeling vertrok langs landelijke wegen richting Strijpen. Op de splitsing van de Molenhoek met de Bekweg bleek een richtingwijzer verdwenen te zijn waardoor een aantal wandelaars extra kilometer in de benen hadden. Gelukkig kon voor het grootst aantal wandelaars het euvel hersteld worden en werden er ter plaatse twee nieuwe richtingwijzers geplaatst: bij het ophalen van de pijltjes op 2 mei bleek dat er weeral een ervan verdwenen was: wie houdt zich daar nu mee bezig?
Het aperitief met bijhorend hapje werd geserveerd in de schaduw van de bomen rond het voetbalplein van Racing Strijpen (met dank voor het gebruik). Van daar is het maar een boogscheut naar het OC Strijpen waar genoten werd van een heerlijke barbecue, met vakkennis bereid door traiteur David uit Grotenberge.
Via de kerk van Strijpen ging het richting Antoniuskapel waar het dessert aangeboden werd en de deelnemers ook een flesje water kregen, zeker broodnodig bij de hoge temperaturen. Het was nog een flink eind stappen onder de blakende zon, ongetwijfeld de oorzaak dat heel wat stappentellers de draad kwijt geraakten: sommigen spraken van een totaal van 13 km, dan weer 14 en zelfs 16 km. Wij hebben het meermaals gecontroleerd en de enige juiste afstand was 11,849 km. Toegegeven: het laatste stukje was klimmen maar dat is nu precies het eigene van de Vlaamse Ardennen, zeker als je probeert gewone wegen te vermijden om te genieten van de natuur. Terug in het OC Sint Goriks was er terug koffie met mattentaart en heel wat Kringskes op de tonen van de Sterries met een gastoptreden van voorzitter Peter De Bie. Een vermoeiende, bloedhete maar heel mooie en smakelijke dag!
Met de zon als metgezel en de klanken van de Paasfoor als begeleiding gingen 33 leden op bezoek in Oudenaarde onder leiding van regiogids Danny Delooze. Wie Danny kent weet dat het geen saaie bedoening wordt maar een namiddag met – af en toe pikante – weetjes en een kwinkslag over de roemrijke geschiedenis van Oudenaarde. Na een algemene situatieschets wees hij ons op de details van het mooie stadhuis met verhalen over Hanske de krijger en het Salomonsoordeel. We maakten ook van de gelegenheid gebruik om een tentoonstelling te doorlopen in het voormalig klooster van de zuster Bernardinnen, een kloosterorde waar alleen rijke adellijke vrouwen werden toegelaten. Onze tocht ging verder naar het begijnhof om verder langs de Schelde het huis van Lalaing waar de basis gelegd werd van een affaire tussen keizer Karel en Johanna Van Der Gheynst, de dienstmeid en wat uitmondde in de geboorte van Margareta van Parma. We hadden ook aandacht voor de Gevaertwijk, met de huizen voor de arbeiders. We konden verder genieten van een passage door de volkstuintjes en een blik op het Liedtspark om te eindigen op het Tacambaroplein met het standbeeld van “keizerin” Charlotte. Het werd opgericht ter nagedachtenis van enkele tientallen Oudenaardse vrijwilligers die omkwamen in het Mexicaanse avontuur van Maximiliaan van Habsburg en Charlotte van België (dochter van Leopold I) :zij kregen als huwelijksgeschenk Mexico maar dat liep faliekant af. Tijd om al die weetjes door te spoelen in het Huis van Parma met een dikke merci aan gids Danny.
Op 29 maart was het verzamelen geblazen in Ronse op de Oude Baan waar we verwelkomd werden door een van de twee gidsen die ons de ganse dag zouden begeleiden op onze ontdekkingstocht van Ronse.
In de voormiddag stond een bezoek aan Villa Madonna op het programma: een statige villa gebouwd door de plaatselijke vrederechter. Onze ogen vielen open bij de prachtige inrichting en de mooie materialen die toen gebruikt werden. De nog steeds bewoonde villa is in feite een echt museum waar men zich kan vergapen aan de luxe van het gebouw en het omliggend park.
Na een heerlijke lunch in restaurant Chopin op de Markt ging het naar de crypte onder de kerk – inmiddels basiliek – die de grootste van West-Europa is.
Verder konden wij de basiliek binnen die pas enkele weken terug open is na een jarenlange restauratie die het gebouw in al zijn glorie herstelt.
Wij brachten ook bezoek aan Dokkers, een van onze toneelsponsors, uiteraard met een proevertje.
Eindigen deden wij in het textielmuseum waar we uitleg kregen over de werking en de evolutie van de weefgetouwen. Hoog tijd daarna om de dorstigen te laven.
Wij leerden Ronse kennen als een uiterst propere stad waar heel wat te beleven valt, met bijzondere dank aan ons bestuurslid Alain die nog steeds oneindig fier is op “zijn” stad.
.jpg?etag=%2239e6a-67eeb390%22&sourceContentType=image%2Fjpeg&ignoreAspectRatio&resize=518%2B389&quality=85)
Op 27 februari woonden wij de voorstelling bij van Alleen verbeelding geschreven en gespeeld door Michael De Cocq, thans artistiek directeur van KVS Brussel.
Alleen verbeelding is een voorstelling gebaseerd op het
gelijknamige boek van deze auteur. Michael De Cock nam ons mee in de vraag Kan kunst de wereld redden?
En hoe dan?
En wat zouden wij zijn zonder verbeelding?
Die verbeelding heeft Michael De Cock meer als voldoende als hij ons meeneemt naar de back stage van Tomorrowland waar hij Paris Hilton ontmoet in de toiletten en hij zich voorstelt als theaterdirecteur. Paris Hilton wil absoluut zijn theater zien waarop ze met een golfkarretje van Boom naar Brussel rijden, recht de coulissen van KVS in.
Dan volgt een tocht door de ondergrondse gang naar het tweede gebouw van de KVS en het kostuumatelier om te eindigen op het dak van de KVS waar de concierge hem betrapt met Paris Hilton.
Ondertussen citeert Michael De Cock een aantal bekende auteurs en gedichten en laat hij zelfs iemand uit het publiek op het podium komen om een gedicht voor te dragen.
In januari vond de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie van onze vereniging plaats in het O.C. Het werd een sfeervol en geslaagd samenkomen om het nieuwe jaar feestelijk in te zetten.
Bij aankomst werd iedereen verwelkomd met een glaasje sprankelende bubbels, waarmee we gezamenlijk een toost uitbrachten op een voorspoedig en gezellig nieuw jaar.
Ook konden we genieten van een selectie heerlijke hapjes. De verzorgde catering viel bij iedereen in de smaak en zorgde voor een extra feestelijke toets.
We danken alle aanwezigen voor hun komst en kijken uit naar een nieuw jaar vol activiteiten binnen St-Gorikskring!
Wij konden 2024 inzetten met een geslaagde nieuwjaarsreceptie waarvoor 48 leden inschreven. Ideale manier om elkaar de beste wensen voor 2024 aan te bieden en al kennis te maken met het veelbelovend programma 2024.
Op 10 februari 2024 mochten wij in De Steenoven te Herzele een optreden meemaken volledig gewijd aan liedjes van Boudewijn De Groot. Wij konden in mei 2023 (!) de laatste 20 kaarten bemachtigen. Telkens weer worden wij verbaasd hoe mooi de teksten van deze liedjes blijven en ook hoe ze zeer actueel blijven. In De Steenoven werden ze gebracht door een fantastische band met onder andere gitarist Marcel De Groot, zoon van Boudewijn en een ware virtuoos niet alleen op de gitaar maar ook met een warme stem. Op de drums herkenden wij zelfs een der personages uit de TV reeks Chantal.
Voeg daarbij Els Dottermans die wij niet alleen als actrice kennen maar ook blijkt te beschikken over een klare, uitstekende stem. Van Andrea Croonenberghs wisten we al langer dat ook zij een aardig potje kan zingen en ze werden aangevuld met Barbara Dex: allicht van deze drie de beste zangstem ook al zal dit voor ieder van ons een aparte appreciatie zijn.
Zij zongen echt de pannen van het dak en konden rekenen op een welverdiende staande ovatie. Na de show konden wij nog nagenieten met een drankje in de cafetaria.
Op 23 maart 2024 tekenden 26 leden present op een uitstap naar Brussel. Met de trein waren we op de middag in Brussel waar we in Brasserie Horta vergast werden op een eenvoudige maar lekkere lunch.
Brasserie Horta is gevestigd in het stripmuseum en het geheel is een realisatie van de belangrijkste vertegenwoordiger op vlak van art nouveau architectuur, Victor Horta en was vroeger een magazijn.
We werden opgewacht door gids Elisabeth die ons duidelijk maakte wat art nouveau betekent: het brengen van veel licht binnen de gebouwen door glaspartijen, lichte structuur door gebruik van ijzer en staal en veel sierlijke krulletjes en gebogen elementen waarbij wel wat ambachtwerk te pas kwam.
Op onze wandeling van ongeveer 6 km wees ze ons op wat nog resteert in de binnenstad maar wij maakten ook van de gelegenheid gebruik om door het beursgebouw te wandelen: een schitterende renovatie en een aanrader voor iedereen die Brussel bezoekt.
We ontdekten ook het spiksplinternieuw gebouw van de administratie van Brussel stad: Brucity gevestigd op het voormalig terrein van parking 58 waar we met een spectaculaire lift naar boven op de 8° verdieping de skyline van Brussel bewonderden.
Op het einde was het even zoeken om voor de groep een plaatsje te vinden om af te sluiten met een drankje.
Onze gids Elisabeth was fantastisch met enorme kennis gebracht op een aangename manier en met passie en gedrevenheid voor de mooie dingen die onze hoofdstad rijk is. Tevreden deelnemers als resultaat.
ZOTTEGEM: VAN SCHOENMAKERS, STOVENMAKERS …EN BESLAGMAKERS
Onder deze titel nam regiogids Danny Delooze ons op sleeptouw in Zottegem Centrum: geen vervelende uiteenzetting met data en geschiedkundige feiten, ook niets rond Egmont maar wel met oog op wat er vroeger was en nu is: te beginnen met de Markt en de omliggende gebouwen met zaken die een aantal onder ons zich nog wel herinneren zoals de Bazar St Jozef maar waar Danny de herinnering ervan terug naar boven haalde met aloude foto’s en weetjes. Wij stapten ook even binnen in de kerk om het verhaal van de patroonheilige van de schoenmakers te kunnen situeren, hoe het beeldje van de H. Maria die Zottegem beschermd heeft van de pest hier terecht gekomen is en de details van het retabel en hoe deze details toch heel wat vertellen.
Verder ging het naar de Zavel en de Hoogstraat waar Danny aandacht had voor art nouveau en art deco. Aan het huidig administratief centrum illustreerde Danny de geschiedenis ervan aan de hand van ondergoed dat hij tevoorschijn haalde en dat daar gemaakt werd.
Wij gingen verder naar het Stationsplein met het achturenhuis en in de Stationsstraat de prachtige art nouveauwinkel van Vandezande. Onze wandeling ging nog verder naar de Hospitaalstraat met de resten van het voormalig hospitaal om af te sluiten met een drankje op de Markt.
Onze welgemeende dank aan gids Danny: ongelooflijk wat die man allemaal weet en opzoekt en dit bovendien zodanig weet te vertellen dat iedereen aan zijn lippen hangt. Die ongelooflijke gedrevenheid maakt van hem een gids uit de duizend en nu al hebben wij met hem een afspraak voor volgend jaar!
EEN TOPDAG VOOR ONZE KRINGELING
De vierde editie van onze Kringeling was weer een daverend succes: onze reputatie zorgde ervoor dat een maand op voorhand de inschrijvingen moesten afgesloten worden want het maximum van 200 deelnemers (+ de bestuursploeg) was bereikt. Helaas kunnen er niet meer deelnemers aanvaard worden wegens de beschikbare capaciteit van de ontmoetingscentra.
Terwijl het in de weken vooraf steeds weer pijpenstelen regende was 1 mei 2024 een warme, zonnige dag . Deelnemers konden vertrekken tussen 10 en 11 u in het OC St Goriks gesterkt met koffie en koek. Via hoofdzakelijk veldwegen ging het naar de school van St Maria Oudenhove voor een cava met een stukje quiche. Het OC van St Maria Oudenhove is dan vlakbij voor het middagmaal: een smakelijke barbecue geserveerd door het team van David en Vanessa.
Tijd dan om wat calorieën kwijt te geraken naar de Berendries toe voor het dessert en verder via het wandelpad naar de Wolvenhoek voor een lastige klim naar het hoogste punt van St Goriks om dan terug te keren naar het OC St Goriks voor koffie en mattentaart. Het was dan heerlijk genieten van het zonnetje op de koer met het optreden van Dirk Vandevelde.
Wij hadden ook gezorgd voor een buggy parcours zodat ook de jongsten van de partij konden zijn. Helaas had het in de nacht ervoor nog zeer stevig geregend waardoor sommige paden er erg modderig bij lagen en er ook wel een valpartij aan te pas kwam maar dat komt wel goed.
Sommige deelnemers telden 14 km maar die moeten wel ommetjes gemaakt hebben want een dubbele controle kwam uit op 12 km, wat gespreid voor de ganse dag nog aanvaardbaar is.
Wij geven graag afspraak voor de volgende Kringeling op 1 mei 2025!
Na kopje koffie en lekker stukje mattentaart
Genieten van 2 uurtjes covers allerhande.
In de Vlaamse Ardennen ligt een tuin met een unieke collectie blauwe regen. Welkom in het “Wisterium” van Philippinne d’Ursel en Marc Libert. Weinig mensen weten dat er zoveel variatie bestaat.”: dit was de titel van een bijzonder mooie fotoreportage in Knack Weekend van 5 april 2023.
Deze collectie blijkt zich te bevinden in de tuinen van het kasteel van Beerlegem: normaal niet te bezoeken maar uitzonderlijk en in groep kan de tuin bezichtigd worden. In 2023 was het niet meer mogelijk maar wij waren het niet vergeten en maakten met Marc Libert een afspraak op 13 mei 2024.
Marc Libert verbonden aan de Gentse plantentuin begon 17 jaar geleden een collectie aan te leggen in “le petit potager” van het kasteel en die nu uitgegroeid is tot iets uniek in Europa met zowat 200 variëteiten en toch weinig bekend is.
Wij stonden sprakeloos te kijken naar al die variëteiten met alle kleurverschillen en bloemvormen: niet te geloven wat hier bijeen staat. Marc Libert wist ons bijna twee uur te boeien met toelichting. Onze 25 deelnemers konden dan ook tevreden terugkijken op een mooie, leerrijke avond over een “tentoonstelling” die werkelijk uniek is.
Vélo Musique 2024 was echt een topper Niet enkel de zon, maar vooral de toffe verenigingen die elke locatie professioneel hadden opgebouwd en daar de deelnemers ontvingen waren top! En de muziekgroepen die overal het beste van zichzelf gaven. Het was rustig genieten in Sint-Jans-Hemelveerdegem, we begonnen in Steenhuize al wat mee te klappen en zingen met de Ierse folk, in Aaigem werden we van onze sokken geblazen door het talent van Marnie, in Ressegem werd het weer gezellig genieten van prachtige Nederlandstalige close harmony. En in Zottegem was het ambiance troef met de sjakende, swingende beste muziek “uit onzen tijd”. Overal heerste een gezellige sfeer, mensen genoten van de variatie aan drankjes, leerden andere mensen kennen. Genoten gewoon een hele dag lang. Enkel maar blije en lachende gezichten. En het fietsparcours: man man man, wat was me dat een heerlijke tocht. Ontelbare keren viel onze mond open van de prachtige natuur en dito baantjes waar we door reden. Foto's en Reacties: https://www.velomusique.be/een-terugblik Noteer alvast 10 augustus 2025 in jullie agenda voor de derde editie van Vélo Musique
Zaterdagmorgen 26 augustus was iedereen present op de parking van het THOR park in Genk. Ons wandelweekend in Nationaal Park Hoge Kempen kon starten.
Een groot deel van de 19 leden vertrokken voor de eerste wandeling van een 13 km. Enkelen verkozen een iets korte wandeling . Genk staat bekend om zijn veelzijdige natuurgebieden, en dat hebben we gemerkt.
Rond 12.30 u konden we genieten van ons eerste apérootje en snacks op het Thor Terrazza, die speciaal voor ons openden.
In de namiddag trokken we naar de Mechelse Heide (Maasmechelen) voor onze tweede wandeling.
Inchecken in het luxehotel Terhills, een oase van comfort en luxe verliep vlekkeloos, en rond 19.00u was iedereen op de afspraak voor een culinaire verrassing.
Zondagochtend startten we met een uitgebreid ontbijt in het hotel, waarna we ons klaarmaakten onze derde wandeltocht, ditmaal naast het hotel in Park Terhills.
Na de lunch in “Le Petit Belge” met de keuze vor een vierde wandeling of een verkenning van Maasmechelen Village zat ons weekend 2024 er terug op.
Dit wandelweekend in Limburg was een succes, vol mooie momenten, lekker eten en bovenal, goede vriendschap.
Niet minder dan 52 inschrijvingen voor onze traditionele wandeling van 11 november 2024. Vertrekpunt was de kerk van Sint Maria Horebeke waar we kort konden kennis maken met de gemeente Horebeke en haar bekende – en minder bekende – inwoners. Horebeke is een ideale uitvalsbasis voor een tochtje in het hart van de Vlaamse Ardennen: mooie natuur, prachtige vergezichten en uiteraard veel bergop en bergaf. De weergoden waren ons gunstig gezind op onze tocht van ongeveer 10 km.
De eerste halte was aan de Sint-Vincentiuskapel op de Kapelleberg in Maarke (bekend van verschillende wielerwedstrijden). Deze bedevaartkapel in Doornikse breuksteen dateert uit de twaalfde eeuw. Hier konden wij genieten van koffie en een smakelijk stuk mattentaart.
De volgende halte was in de vrije natuur met een licht jenevertje en de dag werd afgesloten bij Fredje Friet met een aperitiefbordje en keuze tussen een vispannetje of vol-au-vent. Iedereen blij gezind en volgende herfstwandeling naar gewoonte op 11.11.2025.
Voor het eerst organiseerden wij een bezoek aan een tentoonstelling: het MOU Oudenaarde was het decor voor deze tentoonstelling rond Margareta van Parma, goed voor zowat 60.000 bezoekers. Vooraf bewonderden wij het prachtig versierde stadhuis van Oudenaarde.
Voor de tentoonstelling kregen wij zowaar een Zottegemse regiogids. Spijtig dat ze haar voormalige opleiding als geschiedenisleerkracht wat al te veel etaleerde en al te lang bleef stilstaan bij tijdslijnen en de vele scheve schaatsen die onze voorouders bereden met alle bastaards als gevolg. Er bleef wat te weinig tijd over om het mooiste van de tentoonstelling te bewonderen maar al bij al toch mooi en interessant.
Uiteraard konden wij het niet laten om na te genieten van een drankje in … Het huis van Parma.
